Kıyâmet günü herkesin hesâbı görülür. Cennet ehli Cennet’e ve Cehennem ehli Cehennem’e yerleştirildikten sonra Allahü teâlâ meleklere, Cehennem’den iki kişi çıkarıp getirmelerini emreder. Allahü teâlâ meleklerin getirdiği iki kişiye; “Yerleriniz nasıldır?” diye suâl eder. Onlar; “Yâ Rabbî! Yerimizden daha zor yer yoktur.” derler. Allahü teâlâ buyurur ki: 

“Bunlar sizin işlediğiniz hatâların bedelidir. Ben aslâ, kimseye zulmetmem. Şimdi siz yerlerinize dönünüz.” Bunun üzerine o iki kişiden birisi koşarak, diğeri de bir adım atıp geri dönerek yürürler. Allahü teâlâ, meleklere bu kimseleri tekrar huzûra getirmesini emreder. Bunlar, tekrar huzûra getirilince, Allahü teâlâ, koşarak gidene, böyle gitmesinin sebebini sorar. O kimse; “Yâ Rabbî! Her şeyi daha iyi bilen sensin. Ben dünyâda iken senin emirlerine uymakta gevşek davrandığım için Cehennem’i hak ettim. Emrine tekrar muhâlefet etmemek için; “Yerlerinize dönünüz!” emrinden sonra, yerime gitmek için koşmaya başladım.” Allahü teâlâ, ikinci kimseye de suâl eder ki: “Niçin bir adım atıp, sonra geri dönüp bakardın?” O kimse de; “Yâ Rabbî! Sen her şeyi en iyi bilensin. Zannettim ki, Allahü teâlâ Cehennem’den çıkardıktan sonra, tekrar Cehennem’e göndermez. Onun için her adımda dönüp dönüp bakardım.” der. Allahü teâlâ buyurur ki: “Ben kulumun zannettiği gibiyim. Bu iki kulumu da Cennet’e götürün!” O iki kimseCennet’e kavuşur.