MÜSLÜMAN YALNIZ HAKK’A EĞİLİR
Bâkıllânî, Büveyhîler zamanında Şîrâz’da Adüdüd-devle’nin huzurunda açılan münazaralarda Eshâb-ı kirâm düşmanlarına ve mutezileye karşı Ehl-i sünneti savunmak üzere çağrıldı. Yapılan münazarada muhaliflere karşı ziyâdesiyle, te’sirli oldu ve mûtezilî olan Adüdüd-devle onu takdir ederek Bizans’a elçi gönderdi. Bizans hükümdârı, kendisine meşhûr bir âlimin elçi olarak geldiğini duyunca, huzuruna çağırdı. Yalnız, kendisine, müslüman olmadığı için elçinin hürmet etmeyeceğini bildiğinden, bir hîle düşündü. Gelen elçinin huzuruna girerken, kendi teb’asının yaptığı gibi yerlere kadar eğilerek, girmesini istiyordu, Bunun için, eğilerek geçilebilecek üstü kapalı bir yer yaptırdı. 
Bâkıllânî’nin bu dehliz gibi yoldan makamına getirilmesini emr etti. Bâkıllânî’ye, hükümdâr seni huzuruna çağırıyor diyerek, hazırlanan yerden geçirmek istediler. Bâkıllâni bu yeri görünce, hükümdârın odasına girerken eğildi ve arkası dönük olarak girdi. Girince doğrulup, yönünü hükümdâra döndü. Hükümdâr bu harekete şaşırıp, elçinin heybet ve vekârı karşısında ezildi. Bâkıllânî hazretleri bir gün, Bizans hükümdârının sarayında, imparator meclisinde papazlarla münazaraya oturmuştu. Papazlar, Hazret-i Âişe ile ilgili olan İfk hâdisesini konuşmaya baladılar. Bakıllanî, hazret-i Meryem 7 ve hazret-i Âişe’yi kasdederek; Biri kocasız çocuklu, biri kocalı çocuksuz iki mübarek kadının temiz oldukları vahiy ile bildirilmiştir” diyerek karşılık verip papazları susturdu.

1) El-A’lâm; cild-6, sh. 176
2) Vefeyât-ül-a’yan; cild-4, sh. 269
3) Târih-i Bağdâd; cild-5, sh. 379
4) Tebyinü kizb-il-müfteri; sh. 217
5) Şezerât-üz-zeheb; cild-3, sh. 169
6) Mu’cem-ül-müellifin; cild-10, sh. 109
7) İslâm Âlimleri Ansiklopedisi; cild-5, sh. 7