İsmi, Muhammed bin Muhammed bin Muhammed bin Hasen’dir. Künyesi Ebû Bekr, lakabı Şihâbüddîn veya Cemâlüddîn’dir. Meşhûr âlim Abdurrahîm ibni Nübâte’nin neslinden geldiği için İbn-i Nübâte diye şöhret bulmuştur. Babası Şemsüddîn, büyük bir hadîs âlimiydi. 1287 (H.686)’da Yukarı Dicle bölgesinde bulunan Meyyâfârikîn’de doğdu. 1366 (H.768)’de Mısır’da vefât etti.
Âlim bir aileden dünyâya gelen İbn-i Nübâte, küçük yaşta ilim tahsîline yönelip, keskin zekâsı ve derin anlayışıyla dikkati çekti. Zamanının âlimlerinden çeşitli ilimleri tahsîl etti. Musul ve Mısır’a giderek İbn-i Dakîk-ul-lyd gibi zamanının büyük âlimlerinden ders aldı. Daha sonra Şam’a yerleşti. Sık sık Hama’ya ve Haleb’e giderek, bu bölgeyi idare eden Eyyûbî valisi Melik-ül-Müeyyed Ebü’l-Fidâ’yı ziyaret edip, şiirleriyle iltifatını kazandı. Hattâ valinin yakın adamlarından olduğu için sarayında bir müddet sekreter olarak çalıştı. Bu zaman zarfında rahat bir hayât yaşayan İbn-i Nübâte, bâzı edebî eserler yazdı. Ebü’l-Fidâ’nın vefâtından sonra yerine geçen oğlunun da iltifat ve ikramlarına kavuştu. Bu sırada şiire ve edebiyata karşı olan ilgisi azalan İbn-i Nübâte tasavvufa yöneldi. Daha sonra Kudüs’ü ziyarete gelen hıristiyanların kontrolüyle vazifelendirildi ve her sene Şam’a da gelip gitti. 1342 (H.743)’de Dîvân-ül-İnşâ kâtipliğine getirildi. Memlûklü sultânı En-Nâsır Hasen tarafından Mısır’a davet edilince; 1360 (H.761)’de Şam’dan Kahire’ye gitti. Sultan Nasır Hasen’in kâtipliğini yaptı. Bir müddet sultanın maiyyetinde çalıştı. 1361 (H.762)’de Sultan Nasır Hasen’in öldürülmesiyle himayesiz kalıp, fakirleşti. Ömrünün sonunda sıkıntılı bir hayât sürdü ve 1366 (H.768)’de Kâhire’de vefât etti.
İbn-i Nübâte, zamanının hâdiselerini nakleden pek çok şiir yazmış ve bu şiirlerinde tevriye san’atına yer vermekle dikkat çekmiştir. Peygamber efendimizi medh eden şiirleri de meşhûrdur. Onun eserlerinden bâzıları:
1- Dîvân; İbn-i Nübâte’nin şiirlerinin toplandığı eseridir. Muhammed Bedreddîn el-Baştâkî tarafından toplanıp kitap hâline getirilmiştir. 2- Şerh’ul-Uyûn fî şerhi risâleti bni Zeydûn, 3- Sec-ul-mutevvak; zamanının âlimlerini anlatmıştır. 4- Sûluk-i Düvel-il-Mülûk; emîrlerin, idarecilerin vazifelerini bildiren bir eserdir. Bu eseri altı bölümden meydana gelmiştir. 5- Matlail-fevâid, 6- Taltif-ül-mîzâc fî şi’ri İbn-i Haccâc, 7- Tersili İbn-i Nubâte, 8- Zuhr-ul-Mansûr’dur.

1) El-A’lâm; cild-7, sh. 38
2) El-Bidâye ven-Nihâye; cild-14, sh. 322
3) Dürer-ül-kâmine; cild-4, sh. 216
4) Hüsn-ül-Muhâdara; cild-1, sh. 329
5) En-Nücûm-üz-zâhire; cild-11, sh. 55
6) El-Vâfi; cild-1, sh. 311
7) Tabakât-üş-Şâfiiyye; cild-6, sh. 31
8) Brockelmann; Gal-2:2 Sup-2: 4