İsmi, Süleymân bin Ahmed bin Eyyûb bin Mutayr eş-Şâmî el-Lahmî et-Taberânî, künyesi Ebü’l-Kâsım’dır. 873 (H.260) senesi Safer ayında Şam’ın Taberiyye kasabasında doğdu. İsfehan’a yerleşti. 970 (H.360) senesi Zilkâ’de ayının sonlarına doğru 100 yaşlarında vefât etti. İsfehan şehrinin girişinde Resûlullah’ın Eshâbından olan Hammâd ed-Devrî’nin kabri yanına defnedildi.
Taberânî; Hâşim bin Mürsed et-Taberânî, Ebû Zür’a-es-Sekafî, İshâk ed-Debrî, İdrîs el-Attâr, Beşîr bin Mûsâ, Hafs bin Ömer, Abdullah bin Mahmûd bin Sa’îd bin Ebî Meryem, Ali bin Abdülazîz el-Begâvî, Mikdâm bin Dâvûd er-Re’yinî, Yahyâ bin Eyyûb el-Allât, Ebû Abdurrahmân en-Nesâî gibi pek çok âlimden ilim öğrendi ve hadîs-i şerîf rivâyetinde bulundu. Kendisinden de; Ebû Huleyfe el-Cemhî, İbn-i Ukde, Ebû Nuaym el-Hâfız, Ebû Hüseyn bin Fâzişâh, Abdân, Ca’fer el-Feryâbî, Ebû Abdullah bin Merde el-Hâfız ve daha birçok âlim ilim öğrendi ve hadîs-i şerîf rivâyet etti. 
Büyük hadîs âlimlerinden olan Taberânî, güvenilir, sağlam, hadîste huccet yâni üçyüzbinden fazla hadîs-i şerîfi senetleriyle birlikte ezbere bilen ünvânına sahiptir. Onun ilmi ve rivâyet ettiği hadîs-i şerîfler, bütün İslâm âlemine yayıldı. Kendisine; “Bu kadar hadîs-i şerîfi ezberleme bahtiyârlığına nasıl kavuştun?” diye sorulduğunda; “Otuz sene kuru hasır üzerinde uyudum” buyurdu. İlim tahsîli için rahatı terkederek sâde bir hayat yaşadı. Otuzüç sene ilim uğrunda seyahat yaptı. Bu yolda fedâkârlıktan kaçınmadı. Her işini Allahü teâlânın rızâsı için yapar ve insanları Cehennem ateşinden kurtarmak için çalışırdı. Talebelerinden Ebû Abbâs Şirâzî, Taberânî’den üçyüzbin hadîs-i şerîf yazdığını, güvenilir, sağlam bir muhaddis olduğunu bildirmekte ve hocasının ne derece ilim sâhibi olduğunu vesîkalandırmaktadır. Yazmış olduğu başlıca eserleri; Mu’cem-ül-kebîr, Mu’cem-ül-evsat ve Mu’cem-üs-sagîr’dir.

 1) Tam İlmihâl Seâdet-i Ebediyye; sh. 344, 349, 404, 423, 591, 929, 1075
 2) Tezkiret-ül-huffâz; cild-3, sh. 912
 3) El-A’lâm; cild-3, sh. 121
 4) Vefeyât-ül-a’yân; cild-2, sh. 407
 5) Mu’cem-ül-müellifîn; cild-4, sh. 253
 6) Tabakât-ı Hanâbile; cild-2, sh. 49
 7) Şezerât-üz-zeheb; cild-3, sh. 30
 8) Kıyâmet ve Âhıret; sh. 115, 134, 161
 9) Brockelman, Târih-ul-edeb-il-Arabiyye; cild-3, sh. 224
10) İslam Âlimleri Ansiklopedisi; cild-4, sh. 272