İmam-ı Tirmizi
Veli ve büyük hadis âlimi. İsmi, Muhammed bin Ali bin Hasan bin Bişr ez-Zâhid, künyesi Ebu Abdullah’tır. Doğum tarihi bilinmeyen Hakim-i Tirmizi, doğum yeri olan Tirmiz’de uzun müddet kaldı. Sonra Belh’e gitti. Orda bir müddet kaldıktan sonra Nişabur’a geldi. 932 (H. 320) senesinde şehid edildi.
Hakim-i
Tirmizi; babasından, Kuteybe bin Said, Hasan bin Ömer, Salih bin
Abdullah Tirmizi, Salih bin Muhammed Tirmizi, Ali bin Hucr es-Sadi,
Yahya bin Musâ, Utbe bin Abdullah el-Mervezi, Abbâd bin Yakub ed-Devrâk,
Süfyân bin Veki ile Horasan ve Irak’taki muhaddislerden hadis-i şerif
öğrenmiştir. Yahya bin Mansur el-Kâdı, Hasan bin Ali, Nişabur âlimleri
ve daha pek çok âlim de ondan hadis-i şerif rivayet etmişlerdir. Pek çok
kitabı olan Hakim-i Tirmizi, Ebu Türâb Nahşebi, Ahmed bin Hadraveyh ve
İbni Celâ gibi evliya ile sohbet etmiş, beraber bulunmuş ve onlardan çok
faydalanmıştır. Çok hadis-i şerif toplamış, zahid ve âbid bir zat olan
Hakim-i Tirmizi’nin yazdığı kitapların ekserisi basılmıştır.
Sünnet-i seniyyeye tam uyan, ilmiyle âmil, ümmet-i Muhammed’in
büyüklerinden olan Hakim-i Tirmizi, zamanın evliyasından olup, herkes
tarafından övülmüştür. İnce manaları açıklama ve izah hususunda üstad,
hadis ilminde ise sika (sağlam, güvenilir) bir âlimdi. Sözleri kıymetli
olup, hilmi (yumuşaklığı) pek ziyade, şefkati çok ve ahlakı pek güzeldi.
Peygamberimizin mübarek ahlakı onda görülürdü.
Buyurdu ki:
“Ahirette kurtulmak, ibadet ve amelin çok olmasıyla değil, amellerin ihlaslı ve şartlarına uygun yapılması iledir.”
“Müminin neşesi yüzünde, hüznü kalbindedir.”
“Nefsin, sende olduğu halde, Allahü teâlâyı tanımak istiyorsun. Halbuki
nefsin, daha kendisini bile tanımamıştır. Rabbini nasıl tanısın?”
“Kanaat nedir?” diye sorulunca, “İnsanın kısmetine düşen rızkına razı olmasıdır” cevabını vermişti.
Kendisine; “İmanın gitmesine en çok sebep olan günah nedir?” diye
sordular. Buyurdu ki: “Üç günah vardır: Birincisi, iman nimetine
kavuştuğuna şükretmemek; ikincisi, imanın gitmesinden korkmamak;
üçüncüsü, müminleri incitmek ve onlara eziyet etmek. Biliniz ki, haksız
yere bir Müslümanı incitmek, Kâbe’yi yetmiş defa yıkmaktan daha büyük
günahtır. Resulullah efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem böyle
buyurmuştur.”
Eserleri
Hakim-i Tirmizi’nin pek çok risaleleri mevcut olmakla beraber, yazdığı meşhur kitapları;
Kitab-ül-Furuk
Hatm-ül-Vilâye ve’l-İ’lel-üş-Şer’iyye
Nevâdir-ül-Usul fi Ehâdis-ir-Resul
Gars-ül-Muvahhidin
Er-Riyâdatü ve Edeb-ün-Nefs
Gavr-ül-Umur
El-Menâhi
Şerh-üs-Salât
El-Mesâil-ül-Meknune
El-Ekyâs ve’l-Mu’terrin
Beyân-ül-Fark Beyn-es-Sadr
El-Akl ve’l-Hevâ’dır
Bunların dördü hariç, diğerleri basılmıştır. Bazı risaleleri de, yakın zamanda Şam’da tekrar basılmıştır.