İmam-ı Taberani
Meşhur tefsir, hadis ve fıkıh âlimlerinden. İsmi, Süleymân bin Ahmed bin Eyyub bin Mutayr eş-Şâmi el-Lahmi et-Taberani; künyesi Ebul-Kasım’dır. 873 (H.260) senesi Safer ayında Şam’ın Taberiyye kasabasında doğdu. İsfehan’a yerleşti. 970 (H.360) senesi Zilkâde ayının sonlarına doğru 100 yaşlarında vefat etti. İsfehan şehrinin girişinde Resulullahın Eshabından olan Hammâd ed-Devri’nin kabri yanına defnedildi.
Taberani;
Hâşim bin Mürsed et-Taberani, Ebu Zür’a-es-Sekafi, İshâk ed-Debri,
İdris el-Attar, Beşir bin Musâ, Hafs bin Ömer, Abdullah bin Mahmud bin
Said bin Ebi Meryem, Ali bin Abdülaziz el-Begâvi, Mikdâm bin Dâvud
er-Re’yini, Yahya bin Eyyub el-Allât, Ebu Abdurrahman en-Nesai gibi pek
çok âlimden ilim öğrendi ve hadis-i şerif rivayetinde bulundu.
Kendisinden de; Ebu Huleyfe el-Cemhi, İbni Ukde, Ebu Nuaym el-Hâfız, Ebu
Hüseyin bin Fâzişâh, Abdân, Câfer el-Feryâbi, Ebu Abdullah bin Merde
el-Hâfız ve daha birçok âlim ilim öğrendi ve hadis-i şerif rivayet etti.
Büyük hadis âlimlerinden olan Taberani hazretleri, güvenilir, sağlam,
hadiste hüccet, yani üç yüz binden fazla hadis-i şerifi senetleriyle
birlikte ezbere bilen unvanına sahiptir. Onun ilmi ve rivayet ettiği
hadis-i şerifler, bütün İslam âlemine yayıldı. Kendisine; “Bu kadar
hadis-i şerifi ezberleme bahtiyârlığına nasıl kavuştun?” diye
sorulduğunda; “Otuz sene kuru hasır üzerinde uyudum” buyurdu.
İlim tahsili için rahatı terk ederek sade bir hayat yaşadı. Otuz üç sene
ilim uğrunda seyahat yaptı. Bu yolda fedakârlıktan kaçınmadı. Her işini
Allahü teâlânın rızası için yapar ve insanları Cehennem ateşinden
kurtarmak için çalışırdı. Talebelerinden Ebu Abbas Şirazi, Taberani’den
üç yüz bin hadis-i şerif yazdığını, güvenilir, sağlam bir muhaddis
olduğunu bildirmekte ve hocasının ne derece ilim sahibi olduğunu
vesikalandırmaktadır.
Yazmış olduğu başlıca eserleri; Mu’cem-ül-Kebir, Mu’cem-ül-Evsat ve Mu’cem-üs-Sagir’dir.