Kur’an-ı kerim kim için indi?
Kur’anın bazı ayetlerinin müşrikler veya münafıklar için indiğini söylemek yanlıştır. Hepsi Müslümanlar için inmiştir. Aksini ispat etmek mümkün müdür?
CEVAP
İbni Sebeciler, münafıklar için inen âyetleri gösterip, Eshab-ı
kirama saldırırlar. Mezhepsizler de, müşrikler için inen âyetleri
gösterip Müslümanlara müşrik derler.
Kur'an-ı kerim Peygamber efendimize inmiştir. Muhatabı odur. (İnananlara
de ki, müşriklere de ki, münafıklara de ki, kitap ehline de ki) gibi
ifadeler vardır. Birkaç örnek verelim. Mezhepsizler aşağıdaki iki âyet-i
kerimeyi gösterip, mezheplere, âlimlere ve âlimlere tâbi olan
Müslümanlara saldırıyorlar:
(Onlara [Kâfirlere] Allah’ın indirdiğine uyun denilince, hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye uyarız dediler. Ya ataları bir şey anlamadı, doğruyu bulamadıysa?) [Bekara 170]
(Onlar [kâfirler] atalarını sapıklıkta bulup, peşlerinden koşup gittiler.) [Saffat 69, 70]
Müslümanlar, Resulullahın vârisleri olan âlimlere uyarsa, müşriklere
uymuş olmaz. Eğer Müslümanların ataları doğru yoldaysa elbette uymak
gerekir. Nitekim Yakub aleyhisselam, vefat edeceği zaman, oğullarına, (Benden sonra kime kulluk edeceksiniz?) dedi. Oğulları dediler ki:
(Senin ve ataların İbrahim, İsmail ve İshak’ın ilahı olan tek Allah’a kulluk edeceğiz.) [Bekara 133]
Hazret-i Yusuf dedi ki:
(Atalarım İbrahim, İshak ve Yakub’un dinine uydum.) [Yusuf 38]
Mezhepsizler, bu âyetlere kendi akıllarına göre mana vererek, ehl-i
sünnet Müslümanları, doğru yolda olan atalarına ve mezhep imamlarına
uymakla suçluyorlar. Bu âyet-i kerimedeki ataların, mezhep imamlarıyla
hiç ilgisi olmadığını, şu iki hadis-i şerif de açıkça bildiriyor:
(Ahir zamanda bazıları, sizin ve atalarınızın yolundan ayrılıp, sünnetimden uzak kalacaklar, onlardan uzak durun.) [Müslim]
(Kâfirler, kâfirler için gelmiş olan âyetleri, Müslümanlara yükletirler.) [Buhari]
İbni Sebeciler de, münafıklar hakkında inen âyet-i kerimeleri, (Eshab için indi) diyerek, Eshab-ı kiramın hemen hepsine saldırırlar. Bir iki örnek verelim:
Münafıkun suresinin, (Münafıklar, sana geldiği zaman) mealindeki ilk âyeti münafık Abdullah bin Selul ve arkadaşları için indiği bütün tefsirlerde yazılıdır. Muhammed suresinin (Onlardan, seni dinleyenler, yanından çıktıkları zaman...) mealindeki 16. âyeti de, münafıklar için gelmiştir. Çünkü Allahü teâlâ, müminleri, münafıklardan ayırarak, âyetin sonunda, (Onların kalblerini Allah mühürledi...) buyurdu. Bundan sonraki âyette de, Eshab-ı kiramı kurtuluşla müjdeledi. Said bin Cübeyr hazretleri, “Muhammed suresinin, (Kalblerinde hastalık olanları gördün) mealindeki 20. âyeti, münafıkları göstermektedir” buyurdu. (Hak Sözün Vesikaları)