Kur'an-ı kerimin mucize oluşu
Kur'an-ı kerimin mucize oluşunu açıklar mısınız?
CEVAP
Peygamber efendimiz, kimseden bir şey öğrenmemiş, hiç yazı
yazmamış iken ve geçmişlerden ve etraftakilerden haberi olmayan insanlar
arasında hâsıl olmuş iken, Tevrat’ta ve İncil’de ve bütün başka
kitaplarda yazılı şeyleri bildirdi. Geçmişlerin hallerinden haber verdi.
Her dinden, her meslekten ileri gelenlerin hepsini huccet ve burhanlar
söyleyerek susturdu. En büyük mucize olarak Kur'an-ı kerimi ortaya
koydu. Allahü teâlâ, Resulüne buyuruyor ki:
(Sen bundan [Kur'an-ı kerim gelmeden] önce bir kitap okumuş ve onu yazmış değildin. Eğer öyle olsaydı bâtıl yoldakiler, [Kur'anı başkasından öğrenmiş veya önceki semavi kitaplardan almış] derler ve [Yahudiler de, Onun vasfı Tevratta ümmidir, bu ise ümmi değil diye] şüpheye düşerlerdi.) [Ankebut 48]
Kur'an-ı kerimde kimsenin yapamayacağı, söyleyemeyeceği şeyler sayılamayacak kadar çoktur. Birkaçı şöyle:
1- İcaz ve belagattır. Yani az söz ile pürüzsüz ve kusursuz
olarak, çok şey anlatmaktır. Bütün şairler, edebiyatçılar, Kur'an-ı
kerimin nazmında ve manasında aciz ve hayran kalmışlar, bir âyetin
benzerini söyleyememişlerdir. İcazı ve belagati insan sözüne benzemez.
Yani, bir kelimesi çıkarılsa veya bir kelime eklense, lafzındaki ve
manasındaki güzellik bozulur. Bir kelimesinin yerine koymak için, başka
kelime arayan bulamamıştır.
2- Harfleri ve kelimeleri, Arap harflerine ve kelimelerine benzediği
halde, âyetler, yani sözler ve cümleler, onların sözlerine ve
şiirlerine hiç benzemiyor. Kur'an-ı kerimin yanında onların sözleri, cam
parçalarının elmasa benzemesi gibidir. Dil mütehassısları bunu pekiyi
görmektedir.
Allahü teâlâ, her asırda en az bir kişiyi Peygamber olarak göndermiş,
ona çeşitli mucizeler vermiştir. Mesela, Hazret-i Musa zamanında sihir,
büyücülük çok ilerlemişti. Hazret-i Musa asasını yere koyup büyük bir
ejderha olmuş, sihirbazların ellerindeki aletleri, ipleri yutmuştur.
Hazret-i İsa zamanında tıp çok ileri idi. Hazret-i İsa mucize olarak, körleri iyi etmiş, ölüleri diriltmiştir.
Bizim Peygamberimizin zamanında ise edebi söz ve yazı sanatı çok ileri
idi. Yarışmada birinci olan şiir, yazı ve konuşmalar Kâbe duvarına
asılırdı. Kur'an-ı kerim gelince bunlar indirilip yerine, gelen âyetler
kondu. İnatçı kâfirler hariç herkes Kur'an-ı kerimin Allah’ın kelamı
olduğuna inandı.
Kur'an-ı kerimde, (Bu Kur'an, Allah kelamıdır. İnanmıyorsanız, bir âyeti kadar siz de söyleyin! Söyleyemezsiniz) buyuruluyor.
Bütün düşmanlar el ele verip, yıllarca uğraştıkları halde onun
benzerini bugüne kadar söyleyemediler. Söylemek de mümkün değildir.
3- Bir insan, Kur'an-ı kerimi ne kadar çok okursa okusun bıkmıyor,
usanmıyor. Arzusu, hevesi, sevgisi ve zevki artıyor. Hâlbuki Kur'an-ı
kerimin tercümelerinin ve başka şekillerde yazmalarının ve diğer bütün
kitapların okunmasında, böyle arzu ve lezzet artması olmuyor. Usanç
hâsıl oluyor. Yorulmak başkadır, usanmak başkadır.
4- Geçmiş insanların hallerinden birçok şey Kur'an-ı kerimde bildirilmektedir.
5- İleride olacak şeyleri bildirmektedir. Bunlardan çoğu meydana çıkmış ve çıkmaktadır.
Mesela, Rum suresinin 3. âyetinde mealen, (Rumlar, en yakın bir yerde mağlup oldu. Hâlbuki onlar, bu mağlubiyetten sonra birkaç yıl içinde [on yıla varmadan] galip gelecektir) buyuruldu.
Bu âyet, Rum Kayseri Herakliusun on yıldan az zamanda, İran şahı Husrev Perviz ordusuna galip geleceğini önceden haber vermektedir. Aynen vaki oldu.