Günahkârın ibadeti Hadis-i şerifde buyuruldu ki: (Duanın kabul olması için helal ye! Bir lokma haram yiyenin, kırk gün ibadetleri kabul olmaz.) [Taberani]Sual:
(Zani, zina ederken; içki içen, içkiyi içerken; hırsız, hırsızlık
yaparken mümin değildir) hadis-i şerifi, günah işleyenlerin kâfir
olacaklarını göstermiyor mu?
CEVAP: Hayır, kâfir olacaklarını göstermiyor. Âlimler,
bunların kâmil mümin olmadıklarını gösterdiğini bildirdiler. Bunların
imanları zayıftır, küfre düşmeleri kolay olur. (Fuhuş söz söyleyen, komşusu zararından emin olmayan, komşusu aç iken tok olan mümin değildir) hadis-i şerifleri de böyledir. (Şu günahı işleyen Cennete giremez, Cehennemliktir, mümin değildir) demek, (O günahtan tevbe edilmezse, af veya şefaate uğramazsa, günahının cezasını çekmeden Cennete giremez) demektir. Çünkü günah ile, imansızlık ayrı şeylerdir.
Günah ne kadar büyük olursa olsun, o günahı işleyen kâfir olmaz. Fakat
hangi günah olursa olsun, günaha devam edenin kalbi kararır, küfre
sürüklenir. Onun için her günahtan kaçmalıdır. İbadet yapmayan ve günah
işleyen müslümana kâfir dememelidir.
İman vücuttaki baş gibidir
Ehl-i sünnet âlimlerinin açıklamaları olmadan hadis-i
şeriflerden, âyet-i kerimelerden hüküm çıkarmak çok yanlış olur.
Mesela, (Bir mümini kasten öldüren Cehennemdedir) meâlindeki âyet-i kerimeyi İslam âlimleri, (Bir mümini, mümin olduğu için öldüren Cehennemliktir) şeklinde açıklamışlardır.
(İman, kalb ile tasdik, dil ile ikrar ve azalarla ameldir) sözünün manası ise şudur:
İnsanda iman, vücuttaki baş gibi; el, kol gibi uzuvlar da ameller
gibidir. Elsiz, kolsuz insan olursa da, başsız insan olmaz. Normal bir
insan tarif edilirken, bütün azaları ile tarif edilir. İşte bunun gibi,
kâmil mümin tarif edilirken, amel de dahil edilmiştir. Eli, ayağı
kesik kimseye, (yaşayan ölü) dedikleri gibi, büyük günah işleyene de,
kâmil mümin değil manasına “mümin değildir” buyurulmuştur. [İhya]
İmam-ı Rabbani hazretleri de buyuruyor ki:
İbadetler, imandan parça değildir. Fakat ibadetler, imanın kemalini
artırır. İmam-ı a’zam hazretleri, “İman artmaz ve azalmaz” buyurdu.
Çünkü iman, kalbin tasdiki, kabul etmesi, inanması demektir. İnanmanın
azı, çoğu olmaz. Azalan ve çoğalan inanışa, iman denmez, zan ve vehim
denir. Mümin büyük günah işlese de imanı gitmez, kâfir olmaz. (c.2, m.67)
İmanla ölen günahkâr müslüman, cezasını çektikten sonra Cennete gider.
Ancak, bir kimse, (Cennete gitmek için amel şart değildir) diyerek
ibadet etmezse, işlediği günahlar kalbini karartır ve imanı gidebilir.
Allahü teâlânın var ve bir olduğunu ve Peygamber efendimiz ile
bildirdiği ahkamı tasdik eden bir mümin, bu ahkama uymakta kusur ederek
günah işlerse elbette üzülür. Günah işlemekle kâfir olmaz. Allah’ı ve
Peygamberi tanımayan ve yaptığı iyi işleri, Allah’ın emri olduğu için
değil de, başka sebeple yapan bir kimse, Allah’a kul olmayı bile kabul
etmiyor. Bu ikisine karşı Allahü teâlânın muamelesi, elbette bir olmaz.
Çünkü birisi suçlu ise de müslümandır. Diğeri iyi iş yapmış olsa da
kâfirdir. (Hadika)
Sual: İbadeti terk eden imansız mıdır?
CEVAP
Mutezile ile bazı bid'at fırkaları, (Amel, imandan parçadır)
demişlerse de, amel, imanın parçası değildir. Küfrün zıddı iman,
günahın zıddı ise ibadettir. İmanı bırakan kâfir olur, ibadeti terk
eden günahkâr olur. Amelsiz iman makbuldür, imansız amel ise makbul
değildir. Kadınların muayyen hallerinde olduğu gibi, namaz, oruç gibi
ibadetleri bırakmak caiz ve gerekirken imanı hiçbir zaman bırakmak caiz
olmaz.
İmam-ı Gazali hazretleri buyuruyor ki:
Sapık fırkalar, (Onlar, iman edip salih amel işlediler) mealindeki Rad suresinin 29.âyet-i kerimesini delil gösterip, (Amel imanın parçasıdır) dediler. Halbuki bu ve benzeri âyetler, amelin, imanın içinde değil, dışında olduğunu gösterir. Eğer aksi olsaydı, (ve amilussalihat) sözü
lüzumsuz tekrar edilmiş olurdu. Mutezile fırkasının, günah
işleyenlerin ebedi Cehennemde kalacağını söylemesi yanlıştır. Çünkü
hadis-i şerifte, (İkrar ettiği şeyi, inkâr etmeyen, kâfir olmaz)
buyuruldu. Günah işleyen, tasdik ettiği imanın esaslarını inkâr etmiş
olmaz. Ahirette yalnız imansızlara şefaat edilmez. Bu da, şefaat edilen
günahkârların kâfir olmadığını gösterir. Hadis-i şerifte, (Büyük günah işleyenlere şefaat edeceğim) buyuruldu. Ebüdderda hazretleri, (Ya Resulallah, zina ve hırsızlık eden de, şefaate kavuşacak mıdır?) diye sual etti. Cevabında, (Evet zina ve hırsızlık edene de şefaat edeceğim) buyurdu. İman ile ölen herkes, er geç Cennete girer.
İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:
Günahı çok olan bir mümin, tevbe etmeden ölmüş ise, Allahü teâlâ
dilerse, günahlarının hepsini affeder, dilerse günahları kadar azap
eder; fakat sonunda yine Cennete koyar. Kurtulmayacak olan yalnız
kâfirlerdir. Zerre kadar imanı olan kurtuluşa kavuşur. (Mektubat-ı Rabbani)
Sual: Haram yiyenin namazı ve diğer ibadetleri kabul olur mu? İçki içen kırk gün namaz kılmamalı mı?
CEVAP
Sahih olmakla kabul olmak ayrı şeydir. Her çeşit günahı
işleyen kimsenin kıldığı namaz sahih olabilir; fakat kabul olmaz. Yani
ahirette ona, “Niçin namaz kılmadın?” diye sual edilmez. Şartlarına
uygun kılmışsa, namaz borcundan ve namaz kılmamak gibi büyük günahtan
kurtulur. Fakat namazdan hasıl olacak büyük sevaba kavuşamaz. Hadis-i
şeriflerde buyuruldu ki:
(Duanın kabul olması için helal ye! Bir lokma haram yiyenin, kırk gün ibadetleri kabul olmaz.) [Taberani]
(On dirhemlik elbisenin bir dirhemlik kısmı haram kazançtan gelse, o elbise ile kılınan namaz kabul olmaz.) [İ.Ahmed]
(Şarap içenin namazı kırk gün kabul olmaz.) [Hakim]
Sarhoş iken kılınan namazlar sahih olsa da, kabul olmaz, yani sevabı
olmaz. Yani, işlediği günahlar, kazandığı sevapları alır götürür.
Elinde sevabı kalmadığı için, sevap verilmez, sevabı olmaz deniyor.
Yoksa sahih ve ihlaslı olan her ibadetin sevabı olur.
Tekrar edelim, (Namazı kabul olmaz) demek, namazı boşa gider demek
değildir. Namaz borcundan kurtulur, fakat namaza ait büyük sevaptan
mahrum kalır. Namaza devam ederse, günahları bırakması kolaylaşır. Şu
halde içki içen de namaza devam etmelidir.
Sual: Günah işlemekten fazla korkmamak gerekir. Hiç kimse, ibadeti sebebi ile Cennete girmez diyorlar. Bu hususta bilgi verir misiniz?
CEVAP
Evet insan, yalnız ibadeti ile Cennete girmez. Çünkü
yaptığımız bütün ibadetler kabul olsa bile, bir gözümüzün şükrünün
karşılığı bile değildir. Cennete, Allahü teâlânın lutfu ve ihsanı ile
girilir. Lutüf ve ihsana kavuşmak için, iman etmek ve salih amel
işlemek gerekir.
Bir insan ne kadar çok ibadet ederse etsin, ibadeti sebebiyle kendini
mutlaka Cennetlik olarak bilmemelidir. Kulun vazifesi ibadet etmektir.
Kur'an-ı kerimde mealen buyuruluyor ki:
(Ben cin ve insanları yalnız bana ibadet etmeleri için yarattım.) [Zariyat 56]
(Rabbinden korkup da kendini kötülükten alıkoyan kimse, elbette Cennete gider.) [Naziat 40,41]
(İman edip, salih amel işleyen [ibadet yapan ve haramlardan kaçan] Cennete girer.) [Kehf 107]
Hadis-i şeriflerde de buyuruluyor ki:
(Birbirinize selam verin! Birbirinize yiyecek ikram edin!
Akrabanızın haklarını gözetin! Gece, herkes uyurken namaz kılın!
Bunları yaparak, selametle Cennete girin!) [Tirmizi]
Cennete götürecek bir ameli soran zata, (Ortak koşmadan Allah’a ibadet eder, farz olan namazı kılar, farz olan zekatı verir, Ramazanda oruç tutarsın) buyurdu. O zat, (Allah’a yemin ederim ki bundan fazlasını yapmam) dedi. Peygamber efendimiz buyurdu ki:
(Cennetlik bir kimseye bakmak isteyen buna baksın!) [Buhari]
İnanmakla ve söylemekle iman hasıl oluyor, ibadet etmekle kemale gelip
cilalanıyor. İmam-ı a'zam hazretleri, (İman, dil ile söylemek ve kalb
ile inanmaktır) buyurmuştur.
Farzları terk etmek büyük günahtır. Bu günahlardan kurtulmak için
ibadetleri yapmak gerekir. İbadet yapmadan Cennete girmek için dua
etmek günahtır. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Akıllı, nefsine uymaz, ibadet eder. Ahmak ise nefsine uyar, [ibadet etmez, günah işler] sonra da Allah’ın rahmetini bekler.) [Tirmizi]
İbadet etmeyip günah işleyenin ahmak olduğu bildirilmektedir.
Günahlar zehirdir. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(İyi biliniz ki, derdiniz günahlardır, devası da istiğfardır.) [Deylemi]
(Cehennem zebanileri, günah işleyen hafızlara, puta tapanlardan
daha çok azap yapar. Çünkü bilerek yapılan günah, bilmeyerek yapılan
günahtan daha kötüdür.) [Taberani]
Bir kimse, günahı sebebiyle kendini Cehennemlik olarak görmemelidir.
Çünkü Allahü teâlânın affı, rahmeti o kimsenin günahlarından daha
büyüktür.
Bu bakımdan Allahü teâlânın rahmetinden ümit kesmemeli, ibadetim çok
diye azabından emin olmamalıdır. Yani, korku ile ümit arasında olmalı,
günahlardan kaçarak ibadete devam etmelidir. (Berika)
İmam-ı Rabbani hazretleri, sonsuz kurtuluşa erişmek için ilim, amel ve
ihlasın şart olduğunu bildirir. Bunlardan birisi olmazsa, diğerlerinin
kıymeti olmaz. Yani ilimsiz amel, ihlaslı da olsa kıymetli olmaz. Çünkü
ilmi olmadığı için yaptığı kötü bir şeyi Allah rızasına uygun
zanneder. İlimle işlenen amelde ihlas yoksa, yine o ibadet
kıymetsizdir. İlim ve ihlas olsa, amel olmazsa, zaten ortada yapılan
bir şey yoktur. İlim ve ihlasla yapılan amel, imanın parlayıp
kuvvetlenmesine sebep olur.
Genel olarak Allahü teâlânın emrine uyup yasak ettiklerinden kaçan,
Cennetlik; Allah’a isyan eden, kâfir olan ise Cehennemlik demektir. Her
şey neticesi ile ölçülür. Bu bakımdan, kâfir bir kimse, ömrünün
sonunda imana kavuşursa Cennetlik olur, mümin de maazallah sapıtıp
kâfir olabilir. Fakat bu çok azdır. Genel olarak insan nasıl yaşarsa
öyle ölür. Yani mümin olarak yaşayan mümin olarak, kâfir olarak yaşayan
kâfir olarak ölür.
|
GÜNÜN MENKIBESİ
|
Ebû Abdullah Nibâcî buyurdu ki:
|
GÜNÜN MEKTUBU
|
Bu mektûb, mirzâ Hüsâmeddîn Ahmede yazılmışdır. Eshâb-ı kirâmın “aleyhimürrıdvân” kemâlâtını ve hazret-i Mehdîyi bildirmekdedir:
|
|